Roxeanne van Numado http://xanne.mijnboxer.nl/ Roxeanne van Numado 2.0 Roxeanne van Numado http://xanne.mijnboxer.nl/ 2011-12-14T21:10:22+01:00 http://xanne.mijnboxer.nl/article.asp?blog=31686 ]]> 2011-12-14T21:10:22+01:00 2011-12-14T21:10:22+01:00 http://xanne.mijnboxer.nl/article.asp?blog=31644 ]]> 2011-12-06T20:24:18+01:00 2011-12-06T20:24:18+01:00 http://xanne.mijnboxer.nl/article.asp?blog=31505 Mijn drukke leventje als aankomende reddingshond gaat uitstekend...of ik mijn doel zal bereiken is natuurlijk nog afwachten, daarvoor moet ik zeker nog 2 jaar trainen.
Ik kan nu zelf al over de enge ladder lopen, klim over grote stapels boomstammen, begrijp links, rechts, vooruit, op, volgen, wachten enz.
Zoek, zonder dat de baas me helpt, naar 3 slachtoffers in een gebied(je) en kan al behoorlijk blaffen als ik ze vind. En natuurlijk het allerbelangrijkste...ik vind het helemaal het einde om te doen.
Maar om een goed team te worden moet er veel geoefend worden, dus de baas en ik gaan vaak samen op pad. Het vrouwtje blijft dan thuis om Ilja gezelschap te houden.
Als we weer thuis zijn, na de training, proberen we het vrouwtje natuurlijk zo goed mogelijk uit te leggen wat we allemaal gedaan hebben....maar zij mist toch veel informatie (vooral de grappige momenten) omdat zij er zelf niet bij is.
Voor het vrouwtje wordt het dus erg moeilijk om mij te helpen met het schrijven van leuke verhaaltjes en alleen kan ik het niet, want met die dikke boxerpootjes valt het niet mee om het toetsenbord te bedienen (N) .
De baas is dol op ons...wil alles voor mij (en Ilja) doen...maar is echt niet in de wieg gelegd als schrijver.
Ons dagelijkse leventje is heerlijk, we wandelen, spelen en kroelen wat af, maar ondeugende streken...die heb ik bijna niet meer.
Ik ben zo volwassen en braaf geworden (en mijn boxerstreken die niet veranderd zijn...zullen wel nooit veranderen :-D ;-) :-P)
Ons "gewone" leventje is een leven van terugkerende rituelen, (uiteraard wel hele fijne) maar gewoon niet spannend genoeg om over te blijven schrijven.
Een wandeling in het bos, een wandeling over de wallen, hoe heerlijk ook..het blijft een wandeling.
Spelen onderweg met nieuwe vriendjes/vriendinnetjes, hoe gezellig ook... het blijft spelen.
Mijn lieve zusje waar ik iedere dag zoveel lol mee heb...blijft (hoop ik nog heel lang) mijn lieve vrolijke zusje.
Ik vond het heerlijk om deze eerste 3 jaar van mijn leven met jullie te delen en heb ook erg genoten van jullie mooie, grappige, ontroerende verhaaltjes...maar aan alles komt een eind..
Ik wens jullie, mijn trouwe mijndierpenvriendjes/vriendinnetjes, een heerlijk leven en een fijne toekomst met de baasjes en wil jullie nog een laatste dikke knuffel geven en bedanken voor alle lieve reacties in de afgelopen jaren.
Dag allemaal!!! (K)

De laatste foto's...van alles wat!!!











Daaaaag lieve vriendjes en vriendinnetjes(L) 

]]> 2011-11-12T09:35:10+01:00 2011-11-12T09:35:10+01:00 http://xanne.mijnboxer.nl/article.asp?blog=31289 Oké...om haar een plezier te doen dan, zucht.........ik heb een heel klein beetje gejokt...ik ben namelijk niet altijd een mooie witte dame....pfffffffff.. wat een gezeur zeg en dat ook allemaal nog op mijn verjaardag :-@ 

Al is de leugen nog zo snel, mijn vrouwtje achterhaald de waarheid wel. :'( 

]]> 2011-10-14T14:20:59+01:00 2011-10-14T14:20:59+01:00 http://xanne.mijnboxer.nl/article.asp?blog=31288 Van kleine wit marmotje , lange witte slungel en ondeugend wit monstertje ben ik uitgegroeid tot een volwassen mooie stabiele witte vrouw.
De tijd van brilletjes slopen, aan bezems hangen, pupangsten, gehoorzaamheidstraining en twijfels over mijn identiteit heb ik achter me gelaten.
Ik ben wie ik ben......vrolijk, dapper, vriendelijk voor mensen, dol op kinderen en (bijna) altijd gehoorzaam.
In de afgelopen 3 jaar heb ik veel geleerd, waanzinnig veel geknuffeld, ontzettend veel gespeeld, eindeloos veel gewandeld, mijn dierbare hondenvriendjes liefgehad en er helaas ook verloren.
Ook mijn Roosje was erg belangrijk voor mij...ik was haar grote "FRIENT" maar nu zij op de creché zit, komen er andere vriendjes in haar leventje...kleine kereltjes waar ze later mee gaat trouwen (uhhhh de aanstaande bruidegom wisselt wel regelmatig :-D  :-P), dus heeft zij mij niet meer zo nodig.
En ik zelf....ik ben ook een ander pad ingeslagen.....ik ben nu vaak serieus aan het werk en bezig met een best moeilijke appèltraining.
Maar ik vind het heerlijk om groot te zijn, het is geweldig om te weten wat ik kan en wat ik wil, (uiteraard is dit niet altijd wat de baasjes willen...tja...ik ben wel volwassen maar natuurlijk niet volmaakt).
Een verjaardagswens.......die heb ik eigenlijk niet....ik hoop alleen met heel mijn boxerhartje dat ik, samen met Ilja en de baasjes, nog eindeloos veel plezier mag beleven.


e

]]> 2011-10-14T13:55:10+01:00 2011-10-14T13:55:10+01:00 http://xanne.mijnboxer.nl/article.asp?blog=30879 Hier thuis hoor ik de tweevoeters nog wel eens klagen over de temperatuur op het werk....maar mij hoor je echt niet zeuren over de warmte, ik vind het geweldig in het bos als de zon schijnt.
De auto staat lekker koel onder de bomen en ik doe in de bench eerst nog even mijn oogjes dicht, de baas en ik waren deze ochtend uiteraard al weer vroeg op.
Als ik aan de beurt ben, gaan mijn collegahonden hun auto in en zijn de ogen van alle baasjes op mij gericht (op 1 na..die heeft oppasdienst bij de auto's)
2 "slachtoffers" hebben een bal van mij en gaan zich, terwijl ik heel goed oplet waar ze naartoe gaan met mijn bal, zo'n 50 meter in het bos verstoppen.
Het baasje laat mij zien dat er 1 naar links gaat en 1 naar rechts en dan....scheur ik door het bos om het rechter slachtoffer te zoeken. Ik moet zo'n 30 x blaffen (verwijzen) als ik hem gevonden heb..maar dat is best wel moeilijk, ik blaf nog maar 2 x...ik ben namelijk van nature helemaal geen blafhond (dat vond het vrouwtje juist altijd zo fijn) maar dit moet ik dus gaan leren
Dan word ik door de baas beloond met spelen en krijg van iedereen complimentjes en een aai over mijn bolletje. Wat ik echter niet in de gaten heb is dat het slachtoffer wegloopt en stiekem weer een eindje verderop gaat liggen.
Daarna ga ik terug met de baas naar het beginpunt en na de opdracht: zoek links.....vlieg ik weer door de bossen om het andere slachtoffer te zoeken. Waar mijn bal (met slachtoffer) heen gegaan is heb ik uiteraard goed onthouden, tenslotte wil ik niet dat hij mijn bal kwijt maakt.
Als ik mijn bal (met aanhang :-D) weer gevonden heb, begint het hele, je bent de meest geweldige hond op deze aarde, ritueel opnieuw :-D(Y):-D(L)(K)  
Ondertussen sluipt ook dit slachtoffer weg om zich ergens anders weer te verstoppen.
Dan gaan de baas en ik weer terug naar het beginpunt...maar wat gaan wij daar doen dan :-S tenslotte heb ik mijn werk er al op zitten toch?
Maar nee..zegt de baas...we gaan nog twee slachtoffers zoeken...maar uhhh..waar zijn die dan?
Ik heb niemand weg zien lopen. Ik kijk heel goed naar de baas....wat zou hij nu bedoelen en willen :-S 
Hij wijst een kant op....ik vlieg er weer vandoor...waarheen????...ik heb werkelijk geen flauw idee!!
Onderweg zet ik mijn boxerneus extra wijd open....ga op de reuk en mijn gevoel af...en dan.....ja hoor, gelukkig, daar liggen die mensen weer met mijn bal!!!!.
Iedereen juicht en verteld mij hoe verschrikkelijk slim ik ben :-$ (even tussen ons: zo slim ben ik nu ook weer niet ...dat denken ze maar..ik ben alleen maar zuinig op mijn bal, ik krijg echt te weinig zakgeld om iedere week een nieuwe te kunnen kopen)
En dat......dat noemen ze dan werken.....maar voor mij is het echt één groot feest.
Alleen was de douchegelegenheid op het werk dit keer niet optimaal.
Tenslotte zweet je flink en ruik je niet echt okselfris meer, gelukkig was er wel een wellness pool aanwezig, waar ik dankbaar gebruik van heb gemaakt.

Wijsheid van (zover ik weet) de Confuciusboxer:
Kies een baan waarvan je houdt en je zult geen dag meer in je leven hoeven werken!! (Y)

Daar moet ik heen

1e slachtoffer gevonden...geef mijn bal terug!!!

De beloning....even lekker klieren

dan....op naar de volgende

En ja hoor...daar zit hij.....gelukkig heeft hij mijn bal nog

De wellness pool

Heerlijk... daar komt een hond van bij :-D 

En dan is het voor mij even relaxtime....

Werk :-S ????....echt niet!!!!!


Met dank aan Sjef voor de leuke foto's
]]> 2011-08-23T15:37:00+01:00 2011-08-23T15:37:00+01:00 http://xanne.mijnboxer.nl/article.asp?blog=30596 Wij gaan nu ook op dinsdagavond naar de appèltraining van de Breede Aa.
Dit is op een manege in de buurt van Tilburg waar de baas zijn werkt heeft.
Dus voortaan ga ik iedere dinsdag mee naar kantoor (waar ik het altijd al hartstikke druk heb, want ik moet met iedereen ballen en kussen, terwijl ik ook constant de baas in de gaten houdt omdat hij steeds wegloopt en ik bang ben dat hij in al die kamers verdwaalt en dan ook nog met 1 oog op de voordeur let of dat er soms pakketjes bezorgt worden die ik in ontvangst moet nemen:'( )
Als we samen gegeten hebben rijden we, rond 7 uur, naar de manege waar de training gegeven wordt.
Hier lopen uiteraard paarden (waar wij niet op mogen reageren) en er raast iedere 5 minuten een trein langs met veel lawaai (brrr dat vond ik wel even eng)
Daar moet ik over een plank lopen, op de wipwap en door een lange tunnel rennen.
Ook staan er 3 kisten opgesteld en ik moet, na het commando links, rechts of vooruit, de juiste kist opzoeken en er bovenop springen. Uiteraard begreep ik daar helemaal niets van..ik heb echt geen flauw idee wat links of rechts is (N) . Gelukkig was de baas al dik tevreden toen ik netjes op een van de kisten bleef zitten.
Verder ligt er een enorme berg met boomstammen waar ik overheen mocht klauteren..dat vond ik echt heel leuk om te doen (Y) .
Maar het griezeligste vond ik toch wel de ladder....Ze hebben namelijk op een verhoging een ladder dwars neer gelegd en het is de bedoeling dat ik daar uiteindelijk zo overheen loop :-O .
Uhhh. .....nu mocht ik gelukkig helemaal aan het eind van de ladder beginnen. De baas heeft me erop gezet (terwijl ik mijn pootjes tussen de openingen van de ladder zakte) en hoefde ik maar 1 bibberig stapje te doen om er daarna weer heel snel af te kunnen springen :'( .
Al met al vond ik het best moeilijk maar vooral reuze spannend.
Ik ging afgelopen dinsdagochtend om 8 uur de deur uit en stapte om half 11 s'avonds weer binnen, waarna ik gelijk doorgerend ben naar mijn mandje en binnen 1 minuut zwaar lag te ronken.

Wat een dag!!!!!!



PS...volgende week neemt het baasje zijn fototoestel mee..dus dan heb ik misschien een wat betere actiefoto (Y)  :-P  :-D  :-D 
]]> 2011-07-29T23:13:00+01:00 2011-07-29T23:13:00+01:00 http://xanne.mijnboxer.nl/article.asp?blog=30501 De lokatie voor deze dag was Oss, dus best een stukje rijden..en ik moet eerlijk zeggen (niet tegen de baasjes vertellen hoor!!) maar ik vond hem eigenlijk best wel lekker liggen nu hij in de auto stond.
Het vrouwtje had er een zacht schuimkussen in gemaakt ...tja...zij denkt altijd dat ik een boxerwatje ben met tere witte billetjes..maar zodoende was het wel een heerlijk eigen plekje.
Deze ochtend was heel speciaal..we mochten meetrainen met SIN (stichting inzethonden Nederland)..wauw...wat zijn die honden goed en slim.
Één van de trainers heeft zich over ons ontfermd en heel veel laten zien, maar ook bijzonder handige, bruikbare tips gegeven.
Hij had bijvoorbeeld een buisje (met allemaal gaatjes) waarin een ampul met "lijkengeur" zat . Deze ampul verspreid zijn geur op het moment dat het in contact komt met water.
Je moet trouwens wel een echte speurneus zijn om dat te ruiken, want geen van de baasjes rook ook maar iets van een "geurtje". Dit buisje werd onder water verstopt (tussen riet en takjes) Één van de "Sin" honden ...een golden (ik weet  niet hoe hij heet) dook zonder aarzelen het water in en had binnen no time het buisje gevonden...echt reuze knap.
Hmmmm...dat zie ik mezelf zeker nog niet doen. Ik ben sowieso geen waterliefhebber (N) en ik denk niet dat ik ooit de moed kan/zal vinden om naar de bodem te duiken voor een ampulletje. Tenslotte ben ik een boxer en geen aalscholver.
Gelukkig mag iedere reddingshond doen waar hij het beste in is. Voor de één is dat het vinden van overlevenden terwijl de ander beter is in zoeken naar overledenen.. Op het land..in het water..alles kan en mag..als je er maar fanatiek genoeg voor bent.
Waar ik goed in ben????.......Ik heb werkelijk geen flauw idee. Maar het schijnt dat dit uiteindelijk na vele trainingssessies vanzelf naar boven komt.
Tot nu toe is iedereen erg enthousiast over mijn inzet en word ik uitstekend begeleid en gesteund.
Ik doe werkelijk mijn stinkende best en zorg (op zijn Xanne's) natuurlijk ook af en toe voor een grote glimlach :-D ....KODDIG noemen ze me daar!!!. (pffff , probeer ik zo serieus mogelijk te zijn, moeten ze nog om me lachen :-@ )
Het uiteindelijke doel is dat de bal/slachtoffer een obsessie wordt voor de hond....nou...daar heb ik nog nooit problemen mee gehad..ik ben een geboren Obbie!!!
Ook de baas vind de training helemaal geweldig...speelt al voor slachtoffer en moedigt de andere honden mee aan...tja...hij is gelukkig net zo'n Obbie als ik (Y)  :-D 
Daarbij genieten we samen van het buiten zijn, de hondenvriendjes, de baasjes en de prachtige bosrijke omgevingen.
Om half 4 waren wij weer thuis....ik was helemaal kapot en heb zeker 2 dagen nodig om bij te komen....maar dan gelukkig nog maar een paar daagjes en dan is het alweer zondag!!!!


Het baasje heeft wat foto's gemaakt tijdens de training...helaas niet van mij. Hij kon mij niet met  één hand vasthouden en opjutten terwijl hij daar gelijktijdig ook foto's van maakte...tja...mannen zijn nu eenmaal niet multitasking zoals wij vrouwen, maar we moeten het er maar mee doen hé.


Een prachtig stukje Nederland


Ik .....na mijn oefening in de nieuwe box...dat ligt prima hier!!


Even bijkomen van alle inspanning


Onze razendsnelle Sprokkel op zoek naar het slachtoffer


Onze enthousiaste Daantje die bijna niet te houden is


Onze Mowi in actie(ik hoop dat ik zijn naam goed schrijf........
Nee dus...het is Moji , dank je wel Mieke voor de uitleg over het Bulgaarse molletje)


en last but not least...de Golden van SIN op zoek naar het buisje met ampul


En dan als allerlaatste foto....ik.. eindelijk thuis om half 4...helemaal versleten van alle indrukken


]]> 2011-07-18T17:10:00+01:00 2011-07-18T17:10:00+01:00 http://xanne.mijnboxer.nl/article.asp?blog=30482 Wij natuurlijk hartstikke nieuwsgierig wat voor nieuwe auto hij aangeschaft had.
Misschien wel zo'n sportieve car (uiteraard rood van kleur) met open dak waar wij helemaal de blits mee kunnen maken bij alle hondenkereltjes onderweg!!!
In gedachte was ik mijn hondenzakgeld al uit aan het geven aan een hippe design zonnebril (je weet wel zo enorme grote waar mijn boxersnoet achter verdwijnt)  en een vlot hoofddoekje!!!!
Wat een teleurstelling..........geen nieuwe flitsende bolide...maar een transportbox voor ons.
Pffffffff..........ik zat juist zo lekker op de achterbank...lekker veilig in de speciale hondengordel...waar ik op mijn gemak de raampjes onder kon kwijlen....de zwarte bekleding kon voorzien met een moderne look van rechtopstaande witte haren en uiteraard de prachtige afdrukken van mijn modderpoten...maar vooral een makkelijke positie om de baas onderweg regelmatig op zijn hoofd te kussen.
Maar nee...dat kan nu allemaal niet meer...wij zitten voortaan opgesloten in de achterbak en onze haren, modderpoten en lange likkende tong ook.
Jammer hoor.....ik vond het juist zo leuk...hier vind ik echt niets aan, ik kan nu helemaal niet meer flirten met een leuke hond die ik onderweg zie.
Ik wil er eigenlijk niet in (krijg er een  beetje claustrofobisch gevoel van)  Ilja wel....die zegt dat ze het een heerlijk veilig plekje vind in de auto waar ze niet meer bang en zenuwachtig hoeft te zijn.
Baasje heeft uitgelegd dat ik tijdens de training regelmatig in deze box moet uitrusten en dat dit niet kan op de achterbank...onzin natuurlijk, want de achterbank ligt uiteraard veel beter en daar kon ik tenminste alles in de gaten houden.

Jammer.. jammer ...jammer.





]]> 2011-07-16T18:00:00+01:00 2011-07-16T18:00:00+01:00 http://xanne.mijnboxer.nl/article.asp?blog=30308 De weergoden waren op mijn poot, het was een mooie zonnige avond.
Met een grote knoop in mijn buik kwam ik, met nog 4 andere cursisten, bij het veld aan.
Al mijn zintuigen vertelde me dat het deze keer geen gewone training was.
Het baasje fluisterde in mijn oor.....kom op lieve meid...je hoeft niet zenuwachtig te zijn want je kan het.....
En dat vonden de 4 leden van de examencommissie van de dierenbescherming gelukkig ook.
    
Vanaf vandaag ben ik dus officieel:  een gehoorzame huishond (Y)  :-P


Ik wil alleen nog even een hele dikke knuffel weggeven aan alle vrijwilligers van het dierenasiel.
In weer en wind staan ze (al jaren lang) iedere vrije zaterdagmiddag op het veld om baasjes te helpen het allerbeste uit zichzelf en hun hond te halen.
Lieve meiden... bedankt voor alles  (K)  (K) (L)  







]]> 2011-06-30T09:29:00+01:00 2011-06-30T09:29:00+01:00